Wymyśliłem Empatorium, bo zawsze chciałem robić coś, co naprawdę ma znaczenie. Co czyni choć mały fragment rzeczywistości lepszym.

Przez pewien czas nie mogłem jednak połączyć idei tego miejsca w spójną całość. Aż do momentu, w którym trafiłem na wyniki badań przeprowadzonych na Uniwersytecie Medycznym we Wrocławiu.  Są porażające: 61 proc. Polaków odczuwa samotność. Dotyczy to mężczyzn i kobiet, singli oraz osób w związkach. Jakby samotność była nieodłączną częścią współczesnego świata.

Utonęliśmy w smartfonach. Zaklikujemy nasze życia lajkami, relacjami o niczym i wirtualnymi znajomymi. Coraz bardziej wpatrzeni w ekran i coraz bardziej pozbawieni poczucia sensu.

A przecież każdy z nas potrzebuje znajomych, przyjaciół, relacji. Potrzebujemy rozmów,  wspólnego tworzenia, wspólnego odpoczynku, czucia się ważnym dla kogoś. Słowem – potrzebujemy swojego „stada”. Punktu odniesienia, poczucia przynależności do czegoś większego niż my sami.

Wtedy właśnie „kliknęło” mi w głowie. Zrozumiałem, czym ma być Empatorium – miejscem, gdzie ludzie mogą poczuć się częścią czegoś ważnego. Gdzie wracają do autentycznych, offline’owych kontaktów – do rozmów pełnych treści i znaczenia. Gdzie znajdują wsparcie, gdy go potrzebują. I są przyjmowani z szacunkiem, uważnością oraz akceptacją.

Empatorium to przestrzeń, która nie „uczy o relacjach”, lecz pozwala ich doświadczać. Nie próbuje nikogo „naprawiać”, tylko daje ludziom wolność do bycia sobą – takimi, jacy są. Nie daje przepisu „jak żyć lepiej”, tylko daje coś dużo ważniejszego: obecność. 

Empatorium jest o powrocie do tego, co podstawowe i ważne.

Mam nadzieję, że ta idea „klika” również Tobie i że wkrótce spotkamy się w Empatorium. Serdecznie zapraszam!